ΤΟ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

Σκέψεις με αφορμή το Αντιρατσιστικό Νομοσχέδιο

Εχθές, ένας καλός φίλος, μου έστειλε μερικά δημοσιεύματα που αφορούσαν απόψεις και προβληματισμούς σχετικά με το λεγόμενο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο που ψηφίζεται από το Ελληνικό κοινοβούλιο.

Οι προβληματισμοί εστιάζανε, κυρίως, στο κατά πόσο είναι ορθό να ποινικοποιείται η διαφορετική άποψη πάνω σε ένα ιστορικό γεγονός.

Με αφορμή αυτή τη «συζήτηση», θέλω να μοιραστώ μαζί σας ορισμένες σκέψεις που αφορούν το θέμα αλλά και ευρύτερα για το πού οδηγείται η Δυτική Δημοκρατία και το επίπεδο πολιτικής ωρίμανσης του Δυτικού πολίτη και κυρίως του Έλληνα πολίτη.

Στο Δυτικό νομικό πολιτισμό υπάρχει η έννοια της «Δικαιοσύνης» (Justice) και η έννοια του «Νόμου» (law). Και οι δύο αυτές έννοιες έχουν βαθιά ιστορική πορεία, έχουν δοκιμαστεί μέσα στους αιώνες και ακολουθούν την πορεία εξέλιξης των δημοκρατικών θεσμών με πρόνοιες προστασίας του ανθρώπου, του πολίτη, του πολιτεύματος και του κράτους. Σε μία νορμάλ Δυτική κοινωνία και πολιτεία, οι νόμοι δεν είναι για μαζική παραγωγή και λαική κατανάλωση. Ένας νόμος πρέπει να είναι καλά μελετημένος, να καλύπτει την κοινωνία και τις μελλοντικές της ανάγκες και να διαρκέσει προς όφελος της κοινωνίας. Αντίθετα με το τι θα έπρεπε να γίνεται, δυστυχώς, τις τελευταίες δεκαετίες οι νόμοι παράγονται με τη σέσουλα, με αποτέλεσμα να μην έχουν διάρκεια και η κακή πολυνομία να ακυρώνει στην πράξη την ίδια την έννοια του νόμου, να ακυρώνει την αξιοπιστία του Κοινοβουλίου (του θεσμού που παράγει νομοθετικό έργο), και να ακυρώνει και την έννοια της Δικαιοσύνης. Παράλληλα, στο Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντί της έννοιας του Νόμου, παρατηρούμαι την έννοια της Οδηγίας ή του Κανονισμού. Δηλαδή παρατηρούμαι μία στροφή από την έννοια του Νόμου που είναι μία πολιτική πράξη προς την έννοια της Οδηγίας ή του Κανονισμού που είναι στην ουσία διοικητικές πράξεις άσχετα αν στο ευρωπαϊκό δίκαιο έχουν ισχύ νόμου.

Αυτό που υποκρύπτεται είναι να φύγει από την συνείδηση της μεγάλης μάζας του λαού η πολιτική διάσταση της ρύθμισης της ζωής μας, και να θεωρούμε φυσιολογικό το να μας καθορίζουν την ζωή και την συμπεριφορά μας, στην ουσία, διοικητικές πράξεις και αποφάσεις. Τότε αλήθεια ποιο το νόημα της Αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας και των Κοινοβουλίων στο μέλλον?

Πάμε τώρα στο ίδιο το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Την τελευταία δεκαετία τουλάχιστο, οι Δυτικές κοινωνίες έχουν οσμωθεί – όχι πάντα με επιτυχία – με ξένο στοιχείο προερχόμενο κυρίως από χώρες του λεγόμενου στο παρελθόν τρίτου κόσμου, με ρυθμό απίστευτα πιο ταχύ από οποιαδήποτε άλλη φορά στην πρόσφατη ιστορία. Το γεγονός αυτό έχει προκαλέσει την αρνητική αντίδραση των γηγενών, κυρίως συντηρητικών στοιχείων, με αποτέλεσμα να έχουμε εξάρσεις βίας, ρατσιστικής ρητορικής και άλλων προβλημάτων που δύσκολα μπορείς να διακρίνεις που αρχίζει και που τελειώνει το δίκαιο και των δύο πλευρών. Υπάρχουν και τα ιστορικά θέματα τα οποία επίσης διχάζουν. Υπήρξε ή δεν υπήρξε γενοκτονία των Εβραίων Ευρωπαίων πολιτών από τους Ναζί, υπήρξε ή δεν υπήρξε γενοκτονία του Ποντιακού και του Μικρασιατικού Ελληνισμού από τους Τούρκους, υπήρξε ή δεν υπήρξε γενοκτονία των Αρμενίων από τους Τούρκους και άλλα πολλά.

Μετακινήσεις λαών και «βαρβάρων» υπήρξαν ανέκαθεν στην ιστορία και θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Η αντίδραση των γηγενών ήταν ανάλογη του πολιτισμικού τους επιπέδου, του βιοτικού τους επιπέδου και των προθέσεων των «εισβολέων».

Όταν οι γηγενείς κοινωνίες ήταν εύρωστες και πολιτισμικά ανώτερες και οι προθέσεις των «εισβολέων» αγαθές, τότε γρήγορα είχαμε όσμωση του «παλαιού» με το «νέο» και οι κοινωνίες αρμονικά προχωρούσαν. Όταν οι προθέσεις των «εισβολέων» ήταν δόλιες, τότε οι γηγενείς είτε τους πολεμούσαν ανοικτά (Αρχαίοι Έλληνες) είτε τους εξέτρεπαν προς άλλους «στόχους» (Βυζάντιο). Όταν αντίθετα οι εποχές ήταν δύσκολες, ο πολιτισμός και η μόρφωση ήταν δεύτερη προτεραιότητα και οι «εισβολείς» δεν είχαν τόσο αθώες προθέσεις – προφανώς διότι βρίσκονταν ίσως σε χειρότερη κατάσταση από τους γηγενείς – τότε είχαμε σφαγές.

Αυτή την ιστορική πραγματικότητα κανένας νόμος δεν μπορεί να την ανατρέψει.

Άρα η ευθύνη της ρατσιστικής ή μη συμπεριφοράς είναι αποκλειστικά ευθύνη του κράτους που «φιλοξενεί». Είναι ευθύνη του να προστατεύει τους πολίτες του, να μπορούν να ζήσουν και να δημιουργήσουν, να είναι και να σκέφτονται ελεύθερα, να έχουν Παιδεία και μόρφωση, έτσι ώστε να έχουν και το αναγκαίο οικονομικό και πολιτισμικό απόθεμα να δουν τον «ξένο» ως συνάνθρωπο, ως ευκαιρία αν θέλετε και όχι ως απειλή και παράλληλα να είναι έτσι οργανωμένη η κοινωνία ώστε να απομονώνει αυτούς που αποκλίνουν από το κοινωνικά παραδεκτό. Το θεσμικό πλαίσιο της παραβατικής συμπεριφοράς καλύπτεται από τον υπέρτατο θεσμό που είναι το Σύνταγμα της χώρας. Και θα πρέπει να καταστεί σε όλους σαφές ότι το να παραβιάσεις ένα νόμο, είναι ένα ζήτημα. Το να παραβιάσεις όμως το Σύνταγμα της χώρας είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό ζήτημα.

Σε ότι αφορά το ζήτημα των γενοκτονιών, είναι η Παιδεία, το αξιακό σύστημα της κοινωνίας και η ιστορική μνήμη που καθορίζουν το ιστορικό συμβάν. Όχι οι νόμοι.

Κανένας πολιτισμένος άνθρωπος δεν θα ξεχάσει τις θηριωδίες των Ναζί (για να μην αναφερθούμε στη γενοκτονία των Εβραίων από την Καθολική Εκκλησία στο Μεσαίωνα), κανένας πολιτισμένος άνθρωπος δεν θα ξεχάσει τις θηριωδίες των άτακτων στην υπηρεσία των Τούρκων που διέπραξαν τις σφαγές εναντίων των Αρμενίων, των Μικρασιατών και των Ποντίων και κανένας πολιτισμένος άνθρωπος δεν θα αποδεχθεί πλέον τις θηριωδίες που διαπράττονται για τις διαφορετικές πολιτικές απόψεις, το χρώμα, την καταγωγή, το θρήσκευμα και δεν ξέρω τι άλλο θα προκύψει στο μέλλον.

Οφείλω να θυμίσω εδώ, και σε όσους στην Πατρίδα μας νομίζουν ότι είναι οι θεματοφύλακες της καθαρότητας της φυλής, του έθνους και της θρησκείας, ότι όταν πολλοί συμπατριώτες μας φλέρταραν με την ιδέα κατάκτησής μας από τους Ιταλούς και τους Γερμανούς, ο Αντισυνταγματάρχης Μορδεχάι Φριζής, Εβραίος στο θρήσκευμα που τον θεωρούσαν ακόμη και οι συμμαθητές του στη ΣΣΕ ως ξένο σώμα, έπεφτε ηρωικά μαχόμενος στο Αλβανικό μέτωπο, υπερασπιζόμενος τη Γαλανόλευκη, την τιμή και την αξιοπρέπεια του Ελληνισμού!

Είναι καθήκον του πολιτισμένου κόσμου να προστατέψει τις ανθρώπινες αξίες όσο διαφορετικοί και αν είναι οι άνθρωποι μεταξύ τους. Και είναι καθήκον κάθε κοινωνίας να συμβιβάζει το διαφορετικό στα πλαίσια της ισότητας και την ισονομίας. Αυτό δεν είναι θέμα τόσο των νόμων, αλλά πρώτα και πάνω από όλα είναι θέμα Παιδείας, επιπέδου διαβίωσης και πολιτισμικού πλεονάσματος.

Advertisements

2 thoughts on “ΤΟ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

  1. Πολύ ενδιαφέρουσα η ανάλυση της διολίσθησης από τις έννοιες Δικαιοσύνη/Νόμος σε Οδηγίες/κανονισμούς ως απόρροια της αποψίλωσης δημοκρατικών κεκτημένων και θεσμών στην Ευρωπαϊκή Ένωση (πχ μετάπτωση του θεσμού Ευρω-“κοινοβούλιο” σε γνωμοδοτικό και όχι νομοθετικό σώμα, όπως συμβαίνει στις μεταπολεμικές δικτατορίες, π.χ. 21ηΑπριλίου).

    Στην Ελλάδα όμως αναπτύσσονται ήδη κάποιες ακραίες “ιδιαιτερότητες” που ξεπερνούν κατά πολύ την γραμμική τάση συγκεντροποίησης εξουσιών στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήτοι με συστηματική παραβίαση αρχών Ευρωπαϊκού και Διεθνούς Δικαίου, Ανθρωπίνων, Κοινωνικών και Εργασιακών Δικαιωμάτων όπως και του Ελληνικού Συντάγματος.

    Και όλα αυτά συμβαίνουν με διαταγές και εκβιασμούς Ευρω-Ατλαντικών μηχανισμών ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ, με τη μορφή εξωθεσμικών υβριδίων τύπου “τρόικας”, “Μνημονίου” κλπ.

    Αλλά πέρα απ’όλα αυτά, η Ελλάδα δεν είναι Βέλγιο ή Ολλανδία. Περιβάλλεται από χώρες παραδοσιακά εχθρικές απέναντι στις οποίες έχει χάσει την αποτρεπτική της ισχύ ή το διπλωματικό κύρος του πρόσφατου παρελθόντος.

    Υπό αυτό το πρίσμα πρέπει να ειδωθεί και το ζήτημα του μαζικού εποικισμού λαθρομεταναστών από Ισλαμικές χώρες που προωθεί η Τουρκία μέσω δικτύου δουλεμπόρων που ελέγχει απόλυτα, αλλά και των “νομοθετημάτων” που ευνοούν, παγώνουν και περιχαρακώνουν αυτή την κατάσταση.

  2. Αγαπητέ Δημήτρη Γιαννόπουλε, ακριβώς επειδή δεν είμαστε Βέλγιο ή Ολλανδία, αλλά στην γειτονιά της Τουρκίας και του ακραίου Ισλάμ, γι’ αυτό και δεν πρέπει να αφήνουμε τα πράγματα στην τύχη τους, να έχουμε τη δική μας πολιτική, να προστατεύουμε τη χώρα μας αλλά και να μάθουμε να ξεχωρίζουμε την απελπησία απο την απειλή.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s