«ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ» ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΣΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ

 

«Χωρίς αύριο» οι μεγαλύτερες εισηγμένες εταιρείες που σχετίζονται με την πραγματική οικονομία της χώρας.

 

Οι μετοχές των εταιρειών της πραγματικής οικονομίας διαλύονται από τις ακατάπαυστες ρευστοποιήσεις ξένων hedge funds και εγχώριων χαρτοφυλακίων και αναδεικνύονται πλέον στον αρνητικό πρωταγωνιστή της μεγάλης φετινής διόρθωσης στο ελληνικό χρηματιστήριο.

 

 

Η υποχώρηση των τιμών τους έχει λάβει πλέον τη μορφή καταρράκτη ειδικά τον τελευταίο μήνα κατά τον οποίο έχουν χάσει το 30-40% της αξίας τους, και ήδη οι απώλειές τους αγγίζουν ή ξεπερνούν φέτος αυτές των τραπεζικών μετοχών που υπήρξαν σταθερά οι αδύναμοι κρίκοι της ελληνικής αγοράς από την έναρξη του χρηματιστηριακού ράλι το 2012.

 

 

Σε ένα ιδιαίτερα βίαιο κλείσιμο της ψαλίδας των αποδόσεων συγκριτικά με τις τράπεζες που πιθανόν καθόλου τυχαία, εκδηλώνεται ακριβώς τη χρονιά που φαίνεται να επιβεβαιώνονται οι προσδοκίες ότι το έστω και οριακό «γύρισμα» του ΑΕΠ σε θετικό πρόσημο θα σηματοδοτήσει τον τερματισμό της πολυετούς ύφεσης, οι μετοχές μεγάλων βιομηχανιών, κατασκευαστικών εταιρειών, επιχειρήσεων Κοινής Ωφέλειας και οικονομικά κραταιών εμπορικών ομίλων, όχι μόνο δείχνουν να έχουν τερματίσει τη μεσοχρόνια ανοδική πορεία τους, αλλά ξεπουλιούνται «χωρίς αύριο» με αποτέλεσμα πολλές από αυτές να έχουν χάσει μέσα σε λίγους μήνες πάνω από τα μισά ή και σχεδόν όλα τα κέρδη που κατέγραψαν τα τελευταία δυόμισι χρόνια.

 

 

Αναλυτές της αγοράς εμφανίζονται ιδιαίτερα προβληματισμένοι για το τι μπορεί να σηματοδοτεί συνολικά για την αγορά της Αθήνας η καταβαράθρωση των μετοχών της πραγματικής οικονομίας, και μολονότι η βαθιά υποχώρηση των αποτιμήσεών τους σε ποσοστό έως και 50-60% από τα φετινά ή περσινά υψηλά τους έχει καταστήσει πολλές από τις εταιρείες ελκυστικές με βάση τα θεμελιώδη μεγέθη και τις αναμενόμενες οικονομικές τους επιδόσεις, είναι επιφυλακτικοί στο να προτείνουν τοποθετήσεις.

 

 

Η απαξίωση των μη τραπεζικών μετοχών είναι τόσο απότομη και μεγάλης έκτασης που έπιασε στον ύπνο τους επενδυτές αλλά και τους αναλυτές των ξένων οίκων καθώς αν συγκρίνει κανείς τις τιμές στόχους που δίνονται σε σχέση με τις τρέχουσες τιμές στο ταμπλό, θα διαπιστώσει πως πρέπει πλέον να ανέβουν κατά 80-100% για να πιάσουν τις θεωρητικά «δίκαιες» αποτιμήσεις τους.

 

 

Από μια πλευρά η βαθιά διόρθωση των μετοχών της πραγματικής οικονομίας θα μπορούσε να αποτελεί μια σημαντική μακροχρόνια αγοραστική ευκαιρία για τους επενδυτές που έχουν διαθέσιμη ρευστότητα και εκτιμούν πως οι εξελίξεις των επόμενων μηνών θα είναι τέτοιες που δεν θα επιτρέψουν εύκολα την επιστροφή της αγοράς στα χαμηλά του 2012 ή ακόμη και πολύ πιο κάτω από τις 750-800 μονάδες. Εταιρείες από τον «αφρό» της εγχώριας επιχειρηματικής σκηνής που σήμερα διαπραγματεύονται με πολλαπλασιαστές 5 ή 6 φορές τα κέρδη τους και με «έκπτωση» 20-40% σε σχέση με τους κλάδους τους στην υπόλοιπη Ευρώπη, είναι σπάνιο να βρει κανείς στα διεθνή χρηματιστήρια. Και υπό το πρίσμα αυτό η περίοδος αυτή και πιθανόν οι μήνες που θα ακολουθήσουν, θα είναι περίοδος έντονων διακυμάνσεων και «μαζέματος χαρτιών» σε χαμηλές τιμές.

 

 

Από την άλλη πλευρά είναι προφανές πως η έκρηξη της πολιτικής αβεβαιότητας και η πιθανότητα όχι μόνο της προκήρυξης πρόωρών εκλογών, αλλά αυτή της αλλαγής κυβερνητικής πολιτικής σε λίγους μήνες από σήμερα κόντρα στην Ευρώπη της λιτότητας, αποτελεί καθοριστικό παράγοντα και εξηγεί μερικώς την τροπή που έχουν λάβει τα πράγματα στη Λεωφόρο Αθηνών, αλλά ενδεχομένως αποτελεί και το κλειδί για να ερμηνεύσει κανείς τις εξελίξεις και το timing της επόμενης κίνησης στο Χρηματιστήριο.

 

 

Πολλά ξένα και εγχώριων συμφερόντων funds που έπαιξαν προεξοφλητικά το «success story» της δημοσιονομικής προσαρμογής πολύ πριν τα στοιχεία δείξουν τα πρώτα απτά αποτελέσματα, κατοχυρώνουν τις σημαντικές υπεραξίες που κέρδισαν τα τελευταία δύο χρόνια από την Ελλάδα, και αποχωρούν. Το κάνουν ήδη από τον Μάρτιο-Απρίλιο του 2014 και ιδιαίτερα μετά τις ευρωεκλογές, όταν ξεκίνησαν οι πρώτες ενδείξεις ότι για πολιτικούς λόγους η κυβέρνηση «παγώνει» τις ιδιωτικοποιήσεις και κάνει στροφή στο λαϊκισμό με τον ανασχηματισμό που ακολούθησε. Πλέον με τη δημοσκοπική πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ και την αναστολή σχεδόν κάθε προγραμματισμένης «διαρθρωτικής» μεταρρύθμισης, έχει καταστεί ξεκάθαρο στο ταμπλό πως η αγορά τιμολογεί όλο και πιο έντονα το ρίσκο αλλαγής κυβέρνησης και την είσοδο της χώρας σε νέες περιπέτειες μέχρι τουλάχιστον να ξεκαθαρίσουν οι νέες βάσεις στις οποίες θα στηριχθούν οι σχέσεις με τους δανειστές.

 

 

Από τη στιγμή που και η σημερινή κυβέρνηση μιλά για «υπό όρους έξοδο από το μνημόνιο» και η Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν ανοίγει καθαρά τα χαρτιά της για την επόμενη ημέρα εφόσον κληθεί να κυβερνήσει, η χρηματιστηριακή αγορά έχει σοβαρούς λόγους να ανησυχεί για την πορεία της οικονομία, πολύ δε μάλλον όταν η πραγματική κατάσταση παραμένει οδυνηρή σε οποιαδήποτε έκφανσή της (ανεργία, φόροι, σχέδιο ανάπτυξης, βιομηχανική παραγωγή, κατανάλωση, υπερδανεισμός κ.α) πέραν του δημοσιονομικού πεδίου.

 

 

Ένας επιπλέον παράγοντας προβληματισμού για τα «όρια» της διόρθωσης πολλών μετοχών στο ελληνικό χρηματιστήριο, είναι οι μεγάλες αποδόσεις που εξακολουθούν να καταγράφουν σε σχέση με τις ελάχιστες τιμές του 2012 καθώς αρκετές περιπτώσεις οι αποτιμήσεις είναι δύο και τρεις φορές υψηλότερες σήμερα, μεγεθύνοντας θεωρητικά τα περιθώρια υποχώρησης.

 

 

Πηγή: http://www.capital.gr Οκτώβριος 30, 2014

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s